Tanıdık her şeyi geride bırakıp yeni bir şehirde sıfırdan başlamak, hayatımın en zorlayıcı ama en öğretici kararlarından biriydi.
Konfor alanı gerçekten bir "alan"mış
Alıştığın kahvecinin, yürüdüğün sokakların, bir telefonla ulaştığın arkadaşların ne kadar büyük bir güven verdiğini, ancak hepsini geride bırakınca anlıyorsun.
Yalnızlık bazen iyi bir öğretmen
İlk aylarda kimseyi tanımıyordum. Ama bu yalnızlık, kendimle baş başa kalmayı ve gerçekten ne istediğimi düşünmeyi öğretti. Sessizlik korkutucu değil, aydınlatıcıydı.
- Yeni insanlarla tanışmak için ilk adımı atmayı öğrendim.
- Rutin kurmanın huzur verdiğini fark ettim.
- "Ev" bir yer değil, kurduğun bağlar demekmiş.
Bazen kendini bulmak için önce tamamen kaybolman gerekiyor.
Şimdi geriye dönüp baktığımda, o zor kararın beni bugünkü ben yaptığını görüyorum. Değişim ürkütücü ama çoğu zaman büyümenin tek yolu.